مسفر ( mosaffar ) ا . ع . گروههء ريسمان . مسفرة ( mesfarat ) ا . ع . جاروب . مسفرة ( mosferat ) ص . ع . مؤنث مسفر . يق : وجوه مسفرة : رويهاى روشن و تابان . و ناقة مسفرة الحمرة : ماده شترى كه سرخى آن از سرخى سپيدى آميخته اندك بيشتر باشد . مسفرة ( mosaffarat ) ا . ع . گروههء ريسمان . مسفرون ( mosferuna ) ع . ج . مسفر . مسفسف ( mosafsaf ) ص . ع . آرد بيختهء نرم . مسفسف ( mosafsef ) ا . ع . مرد كم عطا و لئيم . مسفسفة ( mosafsafat ) ا . ع . گرد و آرد بيخته و جز آن . مسفسفة ( mosafsefat ) ا . ع . بادى كه پست وزد و خاك نرم و تنك را برانگيزد و ببرد . مسفط ( mosaffat ) ص . ع . رجل مسفط الرأس : مردى كه سر آن مانند كدوى خشك ميان‌تهى باشد . مسفعة ( mosaffe'at ) ص . ع . سموم مسفعة : بادهاى گرمى كه روى را بسوزاند و رنك آن را برگرداند . مسفك ( mesfak ) ا . ع . مرد بسيار گوى پرحرف . مسفلة ( masfalat ) و ( mosfalat ) ا . ع . محله‌اى در پائين مكه . و دهى به يمامه . مسفن ( mesfan ) ا . ع . تيشهء چوب تراش و آنچه بدان چيزى را تراشند . و سوهان . مسفوح ( masfuh ) ص . ع . دم مسفوح : خون ريخته شده . مسفوح ( masfuh ) ا . ع . چيز فراخ و درشت . و شتر به زمين گسترده و دراز كشيده . و نام اسبى . مسفوحة ( masfuhat ) ص . ع . ناقة مسفوحة الابط : ماده شتر فراخ بغل . مسفور ( masfur ) ص . ع . بيان شده و اشاره شده . مسفوع ( masfu ' ) ص . ع . رجل مسفوع العين : مردى كه چشمهاى وى در چشم خانه فرو رفته باشد . و مرد چشم رسيده . و مرد پرىزده . مسفوك ( masfuk ) ص . ع . خون ريخته . مسفه ( mosfah ) ص . ع . واد مسفه : رودبار پر آب . مسفه ( mosfeh ) ص . ع . طعام مسفه : غذائى كه آب بسيار خوراند و تشنگى آورد . مسفه ( mosafeh ) ص . ع . آنكه به ديگرى نسبت نادانى و سفاهت مىدهد . مسفى ( mosfi ) ا . ع . سخن‌چين . و باد خاك برداشته . مسقاب ( mesq b ) ا . ع . ماده شتر نر زاينده . مسقاة ( masq t ) و ( mesq t ) ا . ع . جاى آب خوردن . و آنجاى از شكم مستسقى كه آب در وى گرد مىآيد . مسقاة ( mesq t ) ا . ع . آلت آب خوردن . مسقار ( mesq r ) ا . ع . خرمابنى كه از آن شيره روان گردد . مسقاط ( mesq t ) ص . ع . زنى كه بچهء ناتمام افگندن عادت وى باشد . و همچنين ماده شتر و جز آن . ج : مساقيط . مسقام ( mesq m ) ا . ع . مرد بسيار بيمارى و كثير المرض . مسقب ( mesqab ) ا . ع . ماده شتر نر زاينده كه عادت آن نر زائيدن باشد . مسقب ( mosqeb ) ص . ع . نزديك و دور . مسقسق ( mosaqseq ) ا . ع . آنكه برابر و مقابل شخصى ديگر نشيند و با هم بنوبت شعر خوانند . لغة مولدة . مسقط ( masqat ) ا . پ . نام شهرى در ساحل درياى عمان . مسقط ( masqat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - محل ساقط شدن و جاى افتادن . و مسقط الرأس : مولد و جائى كه شخص در آن متولد شده باشد . مسقط ( masqat ) ا . ع . شهرى در ساحل درياى عمان . و وادى ميان بصره و نباح . و نام روستائى . و مسقط الرأس : جاى زادن . مسقط ( masqat ) م . ع . سقط سقوطا و مسقطا . ر . سقوط . مسقط ( masqat ) و ( mesqat ) ا . ع . جاى افتادن . مسقط ( mesqat ) ا . ع . بال مرغ . مسقط ( mosqet ) ص . ع . زنى كه بچهء ناتمام افگنده باشد . و بىآبروكننده . و ذليل و خواركننده . مسقطة ( masqatat ) ا . ع . تمامى و همگى ريگ توده . و جايى كه ريگ تنك گرديده منقطع شود . و سبب افتادن . يق : هذا مسقطة له من اعين الناس : اين سبب افتادن وى است از چشم مردم . مسقع ( mesqa ' ) ص . ع . خطيب مسقع : خطيب فصيح و بلندآواز . مسقف ( mosaqqaf ) ص . ع . دراز بالا . مسقف ( mosaqqaf ) ص . ع . مأخوذ از تازى - سقف‌دار و سقف پوشيده .